Halong Bay, fascinerend stukje natuur...

Hallo! Daar zijn we weer...

Nou, gisterenavond zijn Ilona en ik weer veilig thuisgekomen van een drie-daagse trip in en rond Halong Bay. In de Golf van Tunkin voor Halong City (zo'n 180 km vanaf Ha Noi) liggen meer dan 3000 rotsformatie's voor de kust. Varierend van groot naar klein, bewoond en onbewoond. Het is een van de touristische trekpleisters en als we het mogen geloven vanuit de boeken en alle verhalen die we hadden gehoord zou het fantastisch spectaculair en enorm bijzonder zijn! Dat mochten wij dus ook niet missen en we boekten dus een van de aangeboden tours van 3 dagen, 2 nachten.

Zondag zouden we tussen 7.30 en 8.00 opgehaald worden want de reis daarnaartoe duurt zo'n 3 uur. Aangezien je hier normaliter niet harder dan 70 km/uur mag rijden schiet het niet altijd even snel op, kun je je voorstellen... Maar zoals (bijna) altijd was de bus een beetje laat, om 8.45 kwam er een busje, wij in alle haast door die mannetjes erin gepropt, toen ik 3 straten verder was ons " aankoop-bewijs" laten zien en: we moesten er direct uit???! Zonder een woord in het Engels of een verklaring kregen we een mannetje mee die ons bij het hotel dropte, en in het Vietnamees een discussie begon met onze hotel-meneer... Bleek dat wij een ander busje moesten hebben omdat deze alleen de 2-daagse gasten hadden...?! Nou ok, dan maar weer wachten, en binnen 15 minuten en wat heen en weer gebel door ons hotel werden we opgepikt. In een busje gepropt, daarna kon er nog veeeeeeel meer bij, dus met tassen op schoop, sommigen hadden hun complete backpacks bij zich, met ik geloof 16 man in een minibus gezet: komisch! Maar we hebben het gehaald! Bleek dat hier ook allemaal verschillende groep-deeltjes bij elkaar inzaten en in HalongCity werden we na veel heen en weer gebel en gedoe, paspoorten moesten we ook al afgeven (nooit zo fijn in zo'n chaos, ik denk altijd dat dat dan niet goed gaat...), maar uiteindelijk konden Ilona en ik met een groep aan boord gaan van een redelijk goede boot. Ik was blij dat we wat meer hadden betaald voor een 3*** boot&hotel, niet dat je dat dan krijgt, maar het was prima acceptabel! Er lagen echt veel sjofele bootjes in de haven waar ook diverse mensen opgepropt werden: hmmmmm.... niet echt mijn ding... Maar wij hadden het prima! Best leuke mensen aan boord. Prima kamer met eigen badkamer&wc, dus erg fijn.
Eerst hebben we gelunched aan boord, daarna zijn we gaan varen. Het uitzicht was mooi maar door het weer: wat wisselvallig, hei-ig en bewolkt, was het minder spectaculair dan gehoopt. Door de grijze maar felle lucht kun je niet dat mooie wijdse uitzicht krijgen, maar het blijft fascinerend hoe al deze rots partijen hier terecht zijn gekomen!!! Ze zijn allemaal grillig, veelal weelderig begroeid. Heel mooi. Ook hoor je veel vogels en hebben we veel havikken (geloof ik) van heel dichtbij langs zien vliegen!!!
Op de eerste dag hebben we een enorm grote druipsteen grot aangedaan die ze pas in 1996 ontdekt hebben. Het was een apen eiland en die leefden hier in deze enorme grot. Er was ook geen echte doorgang waar mensen doorheen konden, dus die is er ondertusen dan maar gemaakt. Ik was nog nooit in zo'n grote en hoge grot gewest en vondt het wel erg mooi, heel wat anders dan in Zuid-Frankrijk, maar Ilona heeft er in Slovenie dus al een heleboel in deze stijl gezien, voor haar was het minder spectaculair...
We hebben vele drijvende vissersdorpjes aangedaan en een leuk kajak tochtje gemaakt. Voor zwemmen of snorkelen wat evt nog op het programma staat was het echt te koud en bewolkt! Die avond hebben we weer op de boot gegeten en daarna begon het grote spectacel: KARAOKE!!! Het is hier geloof ik de meest uitgevoerde volks bezigheid: afschuwelijk. Ze bleren door de microfoon, vaak totaal niet in de maat, met de muziek mee, de microfoon heeft een onwijze schelle galm en de originele muziek zit eronder. In beeld hebben ze gewoon voor het gemak maar het keuze menu gelaten (?!overal zie je dat) terwijl op de achtergrond een clip gaande is, en onderin gaat de tekst (van onder naar boven en soms ook andersom???), Een hele leuke activiteit!!! Voor de bemanning wel te verstaan..... Want binnen 20 minuten was de rest weg... We hebben gezellig boven op het dak/dek gezeten en wat gekletst. Ook voor het eerst met een Belgische vrijwilligerswerker Nederlands gesproken, voor het eerst deze reis. Hij had ook al sinds de 6 weken dat hij hier was geen Nederlander of Belg gezien&gesproken dus vondt het ook leuk! Na nog wat sterrenkijken en zo zijn we lekker naar bed gegaan.

Dag 2 zijn we al vroeg opgestaan hebben we ontbeten en de mensen die 3 dagen gingen zijn in Cat Ba Island afgezet. Daar zaten wij dus ook bij. We zouden een leuke tocht van 2.5 uur in een natuurpark gaan maken waar oa Lemuren en andere apen te zien zouden zijn. Enorm veel verschillende vogelsoorten en andere zoogdieren... Ik had het me wat anders voorgesteld. En als je zoals ik geen last hebt van hoogtevrees is het vast erg leuk... Maar we gingen dus uiteindelijk 2 bergtoppen beklimmen. Omdat het zo jungelig begroeid is zie je het niet zo, maar het was een rots wandeling of zoiets geworden. We leken wel berg geiten en moesten langs allemaal afgronden... Erg fijn, maar een weg terug is er dan niet meer... Het huilen stond me nader dan het lachen en het uitzicht heb ik amper wat gezien aangezien ik alleen naar de grond kon kijken en me aan iedere rots vastklampte om me wat veiliger te voelen. Geen succes dus! Voelde me ook reuze opgelaten wat de groep moest dus af en toe fijn wachten op mij en Ilona natuurlijk die mij er gelukkig met veel steun en peptalk doorheen gesleept heeft!!! Maar goed, ik heb het overwonnen. En best goed. Na afloop heben mijn pudding-wiebel-benen fijn wat rust gekregen en heb ik het maar achter me gelaten. Jammergenoeg hebben we behalve torren, muggen, muggen&muggen en wat andere insecten wat dieren betreft ook niet veel gezien en dat vindt ik helemaal erg! Waar heb ik het dan voor gedaan?! Nou ja....het was maar zo.

Die middag/avond hadden wij vrije tijd in Catba Town, het grootste dorp daar. Het was een groot feest. 50 jaar geleden is Ho Chi Minh hier op 1 april geweest voor een bezoek en heeft er wat (ik begreep niet wat dat dan was) gedaan en dat wordt elk jaar gevierd. Maar dit jaar dus een week lang met de afsluiter op 1 april omdat het een jubileumjaar was. Err waren drakenboor race's markten, dans en muziekspectacel en natuurlijk wel 50 karaoke tentjes op de boulevard, hihi.
Heerlijk geslapen in ons heerlijke hotel.

En dinsdag zijn we rond 8 uur weer vertrokken richting onze boot waarmee we een mooie tocht hebben gemaakt om rond lunchtijd in Halong City aan te komen. Daar gelunched en weeer met vol(over)beladen bussen naar Hanoi gereden. We hebben een enorm leuke trip gehad, wat minder spectaculair dan gehoopt, maar vooral gezellig&relaxed genoten van alles.
Na afloop zijn we weer netjes bij ons hotel gedropt en hebben we weer een kamer betrokken, onze bagage was netjes bewaard&bewaakt. Helemaal goed dus.

Vandaag willen we met de bus naar een " zijde" stadje. Dat ligt hier zo'n 15 km vandaan en kunnen we het gehele proces zien, ik ben benieuwd, ook hoe het ons met de bus afgaat ;-)
Morgen is dan nog een relax en inpakdag en vrijdag vliegen we rond 2 uur naar huis....wat gaat het toch snel!
Met een tussenstop in Malysie komen we dan zaterdag rond half7 's morgens aan in Nederland!!!

Ik heb al gehoord dat het weer dan ondertussen bij jullie wat beter is, ik hoop het want hier hebben we het ondertussen al best " koud" bij 20gr en wisselvallig, bewolkt en wat regenachtig weer... (erg he)

Ik hoop jullie dan snel weer te zien, mijn verhalen te vertellen (jaha; nog meer) en ben erg benieuwd naar mijn foto's!!! Toch, ondanks dat het zo leuk is hier en het reizen met Ilona zo heerlijk flotjes&ongedwongen verloopt en we volop van alles genieten is het best weer goed om te weten dat we straks weer fijn naar huis gaan!
Maar nu eerst nog even fijn genieten en leuke dingen doen in&rond Hanoi, straks kan het niet meer ;-)

Tot snel, liefs en dikke kus
Inge

Hanoi, 't is weer eens wat anders...

Hier even een (nu echt) kort berichtje vanuit Hanoi.

Na alleen maar goede en geweldige ervaringen tijdens deze reis en vooral ook in Vietnam, de vooral leuke steden die we hebben aangedaan, de lieve behulpzame mensen is het helemaal anders nu we in Hanoi aangekomen zijn!
We moeten hier nogal wennen; aan de stad, aan het gedrag van de mensen hier, het weer (al wat regen gehad hier)...kortom wennen-wennen-wennen...

We zijn gisterenmorgen na een hobbelige busrit aangekomen en werden helaas, niet volgens plan, buiten het centrum gedropt. Van daaruit zouden we dan gratis naar het centrum worden gebracht, maar dat was nogal een truc! We werden bij hotels afgezet en als je daar geen kamer nam werden ze boos. Resultaat: wij wilden de muffe klamme kamer niet nemen die ons werdt aangeboden (toch maar even bekeken) het voldeed totaal niet aan onze eisen en budget. Waarna we weg wilden lopen (ik had ondertussen iets anders op het oog), het duurde al 3 langen en 3 korten met het bekijken van die kamers, en ondertussen was ik al op zoek naar iets anders gegaan, Ilona heeft haar enkel namenlijk verzwikt, dus die bleef even zitten, wel zo handig met de bagage... Maar ik werdt niet door de deur gelatem. Kreeg " het boze oog" van de manager en werdt in mijn arm geknepen...Ilona&ik werden ook nog fijn " bedreigd" door die vent! tsssssss....wat denkt hij wel& wat een behandeling!!!! Dus na een dreigement van mij uit om naar de politie te stappen en tumult om ons heen zijn we er tussenuit gepiept en ingecheckt bij een ander hotel.

Wat stad betreft is het bere druk en wat onlogisch... Alle straten hebben een soort van thema, maar zie er dan maar eens uit te komen waar je een broodje kunt eten of zo want waar is de "restaurant" straat??? Eettentjes genoeg, maar deze durven wij dan toch niet echt aan qua hygiene...ahum...
Maar al met al, met wat heen en weer lopen en een kaartje redden we ons nog wel en er zijn best leuke winkeltjes te vinden, we hebben het beroemde water poppen theater gezien, en we hebben net een hele leuke markt aangedaan.
Wat pech betreft zit het ons niet zo mee, dus vanaf nu hebben we besloten dat we de pech achter ons laten ;-) want vanmiddag is met een " ongeluk" mijn foto camera ook al kapot gegaan! Helaas!!! Het is wel onwijs goed balen, gewoonweg kut, vooral met nog een hele week te gaan&hopelijk een mooie trip in het verschiet. Nu kan ik niet meer mijn eigen plaatjes schieten... Maar wat doe je eraan?! Ilona moet nu maar fotografferen voor twee ;-)

Morgen vertrekken we voor een (boot) tocht naar Halong Bay en eilandjes aldaar. We slapen 1 nacht op de boot en 1 nacht op Cat Ba Island. Het moet een geweldig mooi natuurgebied zijn, vele eilandjes in de zee...en rustieke sfeer... We zijn erg benieuwd en hopen op mooi weer, goede accomodatie's en dat alles vlotjes en zoals afgesproken verloopt. (we horen soms gekke verhalen). Dus over 3 dagen zijn we weer hier in Hanoi. Hoe en wat we qua invulling de laatste dagen doen bekijken we nog. Helaas hebben we net te weinig tijd voor een trip naar Sapa, doordat je dan met de nachttrein gaat en het best een eind gaat heb je daar minstens 3 dagen voor nodig en we hebben er hierna nog maar ruim 2...

Nou tot snel, ik ga zo mijn tas pakken en richting bed, morgen worden we tussen 7.30&8.00 uur opgehaald.

XX inge

Hue, stad met keizerlijke allure???

Hallo Hallo,

Daar zijn we weer met een verslagje, nu vanuit Hue.
Dinsdag zijn we hier aangekomen, netjes op tijd, rond een uur of 1 's middags. Bij een temperatuur van zelfs 38 graden: pfffff.

Het was echt leuk om nu een keer overdag te reizen, dan zie je ook wat meer van het landschap, de omgeving en hoe de mensen buiten de dorpen&steden leven! Het was echt leuk, we hebben gezien dat er echt onwijs veel tempels gebouwd zijn tussen de huizen, het lijkt er soms wel op dat een straatje of familie hier zijn eigen tempeltje heeft, want zo veel mensen passen er dan ook weer niet in. Er waren wel wat boeddhistische bij, maar de meeste waren toch wel gebouwd in de " nieuwe" stijl van het geloof (weet de naam even niet meer) dat past bij de opgerichte tempel die we bij Saigon hebben gezien... Verder gingen we door een geweldig mooi berglandschap met vele meertjes en watertjes met vis&schaaldierkwekerijen en hebben we ontzettend veel rijstvelden gezien. Die rijstvelden lijken, helaas voor de foto's, nogal op " gewone ordinaire" grasvelden. Omdat het hier niet in terrassen verbouwd wordt maar gewoon in vlakke delen. Voor de rest zijn de huizen echt wel aardig tot goed te noemen. Voornamenlijk zijn ze allemaal van beton gebouwd of gemetseld en gestuct. Dus best luxe, wij hadden het misschien wat minder mooi voorgesteld. Maar al met al dus een mooi tochtje van goed 5 uur!

Op maandag waren we lekker met de fiets naar het strand geweest na het tikken van het voorgaande bericht. Was ook erg leuk! Voor nog geen euro huurden we voor een hele dag een fiets, natuurlijk weer met een mooi mandje voorop, ideaal, ook voor onze tassen; helemaal prima dus. Ik denk dat we ongeveer een half uurtje moesten fietsen voordat we het strand van Hoi An bereikten. Onderweg genoten van veel mooie uitzichten. Daar aangekomen bleek het weer een mooi strand te zijn, met palmboompjes, maar omdat het ineens bewolkt ging worden hoefden we eens niet in de schaduw te gaan liggen. Jammergenoeg hadden ze hier geen kokosnoten, dus ons plan om eens een vers kokosmelkje te drinken ging even niet op helaas... We hebben wel heerlijk een verfrissende duik genomen in de zee: heerlijk!!! Aan het einde van de middag werdt het ineens erg druk...het leek wel of bijna alle locale inwoners zich naar het strand snelden rond een uur of 4. Overal werden matjes neergelegd, de eettentjes die eerst onder de palmbomen stonden werden compleet met tafeltjes BBQ-s en andere kookgerei midden op het strand gezet en het werdt een drukte van jewelste om ons heen, erg gezellig. Alles en iedereen plonste het water in... Toen wij weggingen heb ik onderweg toch nog gevraagd of er misschein een feestje was die avond. Een hele aardige man, die trouwens in Australie woonde en dus helemaal geen locale Vietnamees meer was maar wel Engels sprak, heeft het voor ons nagevraagd. Wat bleek, de Vietnamezen houden dus niet van zon (want daar verkleurd hun huid van&vinden ze te warm) en komen tussen 4 en 5 's middags massal hun huis uit om ook te genieten van de zee en komen dan gezellig samen voor ook het sociale aspect. Dus dit tafereel zal zich iedere dag wel afspelen...
Mijn laatste jurk heb ik die avond gepast en zat prima, het modelletje hebben ze iets veranderd en ik ben nu best tevreden. Ik hoop dat het thuis straks ook allemaal draagbaar blijft en ik er veel van kan genieten! Ilona en ik hebben ondertussen alle2 al een andere tas voor erbij gekocht voor alle kleding en andere dingen die we onderweg kopen. Het paste echt niet meer in de rugzakken...

Gisteren hebben we wat door Hue geslenterd... In eerste instantie op zoek naar een nieuwe tas voor Ilona, de rits van haar cameratas heeft het ineens begeven (kon dat niet even in HoiAn waar we diverse zaken hadden waar we het hadden kunnen repareren???). We zijn een paar winkel/kraampjes afgeweest en hebben ons toen naar DE markt begeven. Van horen zeggen, en op advies van het hotel, zijn we naar de grote markt gelopen aan de overkant van de rivier. Dat moest geweldig zijn en we zouden er alles moeten kunnen kopen... Wat een teleurstelling! Wat we hier aantroffen overtreft echt wel bijna alles, je kunt het je niet voorstellen. Misschien dat we aan een verkeerde kant zijn begonnen maar...jek! Ik zal een soort omschrijving proberen te geven: we liepen verheugd de markt op en begonnen bij de groenten. Het rook er al een beetje vreemd, even later stonk het gewoon rottend, en moesten we ook overal uitkijken waar we liepen, want er lag een drabberige substantie op de grond (fijn met slippertjes). Toch probeerden we maar wat verder te lopen, niet door je neus ademen en stug doorlopen... Onderwijl al een soort rottende afvalberg gepasseerd en ineens kwamen we op een min of meer overdekt stuk met servies, tassen, kleding en weet ik veel wat. Het stonk nog steeds gigantisch... De dingen die ze te koop aanboden sloegen echt kant nog wal qua prijs: belachelijk. Ze denken daar natuurlijk: toeristen, daar kunnen we wat op verdienen. Tassen waren daar nog duurder dan in de zaakjes in de stad. Dus snel wilden we de markt verlaten maar dat was nog niet zo makkelijk... We moesten nog over andere levensmiddelen gedeelten heen, nu behalve groente&fruit ook vlees: varkens neuzen, poten, stukken rundvlees; alles met vliegen erop... Later ook vis&garnalen, sommigen leefden nog in afwasteiltjes... Eindelijk kwam er weer uitzicht op een markloos deel: gelukkig. Het was echt vies-vies-vies. We hebben er zelfs geen foto's van gemaakt omdat we dan moesten stoppen. Hoe kunnen mensen er zo enthousiast over zijn? Of hebben we dan echt een verkeerd stuk gezien??? Ach genoeg markt-drama.
De tas hebben we later gescoord, dus dat is goedgekomen!

Verder is onze indruk van Hue toch minder dan wat we tot nu toe van Vietnam hebben ervaren. De mensen zijn hier wat minder makkelijk dan in de andere plaatsen. Niet onaardig, maar anders... Verder worden we veel meer aangeklampt door fiets taxi chauffers en zo... ach gewoon anders.
We hebben wel een prima hotelletje, in het centrum, met internet&computer op de kamer, dus ik zit nu ook lekker in mijn pyamaatje te tikken, hihi. Om de hoek hebben we diverse eettentjes. We hebben een geweldige geprobeerd gisteren en zijn er vanavond maar weer geweest. Het ziet er niet uit eigenlijk. Beetje habbie-babbie. Maar ze koken er geweldig!!! En vandaag hebben ze zelfs na de gigantische regen&onweers bui van gisterenavond het gehele dak uit voorzorg vervangen... Voor nog geen 5 euro eten en drinken we er samen onze buikjes rond...

Vandaag zijn we met een gids en bus de hele dag door de stad geweest. (ons ontbijtje was een beetje laat, de bus een beetje vroeg dus moesten zij komisch genoeg onze pannenkoeken (kiezen we eens een keer ists lastigs...) meenemen in de bus: lekker makkelijk eten kun je je voorstellen, hahahaha)
De tour begon bij de Citadel en de verboden purperen stad. Erg mooie oude gebouwen uit het keizerlijke verleden van Hue. Tot 1945 hebben hier de keizers het voor het zeggen gehad en regeerden het land vanuit deze stad. Daarna zijn we naar een grote en bijzondere Pagode geweest. Hebben we nog 2 tombes van keizers aangedaan. Hier hebben alle keizers zelf een heel stuk grond ingericht en bebouwd naar eigen smaak, met vijvers (voor water) jachtgebieden, kasteelachtige gebouwen, gebouwen voor de vrouwen en concubines enz enz enz. De bedoeling was dat ze er ook begraven zouden worden, maar niet duidelijk is of ze er ook daadwerkelijk liggen... We hebben er van genoten, alleen lag het tempo vrij hoog, wij zouden liever wat meer tijd hebben, ook met het oog op de foto's ;-)
By the way; over foto's gesproken: wederom was ik weer een fijn foto-object vandaag! Ik "moest" weer meerdre keren met mensen op de foto en ben weer geaaid en gedaan...mooi roze-rood-bruin met blond is niet lelijk ;-) blijkbaar. Als ze naar Ilona kijken, trekken ze vaak soms zelfs een wat minder fijn gezicht, die is al weer vel te bruin voor hun: tsssssss.
Ook hebben we een wierook makerij gezien, leuk om dat ook eens mee te maken en meteen wat stokjes meegenomen. En zijn we bij een soort koekjes makerij geweest want ze hebben hier in Hue heerlijke sesam&pinda koekjes. De tocht eindigde met een tocht op de Parfumrivier per drakenboot.
Heel wat gedaan en gezien zo op een dag dus. Ideaal, want nu hebben we het meeste hier wel gezien&gedaan en kunnen we ons morgen weer verplaatsen naar Ha Noi! Om 17.30 vertrekt onze bus en dan zijn we hopelijk als alles meezit zo rond 7 uur 's morgens daar. Dit is het grootste stuk dat we in 1x per bus afleggen. En dan hebben we uiteindelijk ruim 2000km gedaan met de lig-bed-stoeltjes bus. Ideaal. Hopelijk hebben we morgen ook weer een mooie plek... Afwachten maar. We kunnen hier deze keer helaas onze hotelkamer niet voor een halve dag aanhouden dus moeten hier om 12uur al uit. Tijd om nog wat van de stad te zien en te eten en ach, dan is het alweer bijna tijd om te gaan... Op naar de hoofdstad. De tijd gaat ondertussen bast snel... Nog maar anderhalve week......... ;-(

We moeten even kijken hoe lang we in Ha Noi denken te blijven aangezien we het liefste ook nog EN naar HaLongBay EN Sapa(noordelijk in de bergen) willen. Hopelijk en wel hoogstwaarschijnlijk worden er wel tours aangeboden vanuit Hanoi en kunnen we ze nog beiden aandoen; het is wel te hopen.

Wordt vervolgd

dikke knuf vanuit Hue
XX inge

Shoppen en meer in een geweldig Hoi An

Wow, sinds zaterdag zijn we dus in Hoi An, een geweldige plaats!

Omdat we wat buiten het centrum waren gedropt en de Lonely Planet de meeste en beste slaap plaatsen helemaal niet aangeeft hebben we eerst rond 8 uur 's morgens wel anderhalf uur,bij al zo'n 35 graden, lopen puffen en zweten met onze backpacks op...op zoek naar het centrum en een goed hostel. Maar uiteindelijk hebben we een geweldige kamer in een leuk hotelletje gevonden: Hoi Pho. Wat een kamer!!! Een complete balzaal. Je komt binnen in een gangetje, dan hebben we daar een badkamer met groot ligbad. Dan in de slaapkamer een ruim 2 persoonsbed waar Ilona in ligt, een kaptafel, grote kledingkast, dan een tafel met 2 stoelen tussen onze bedden in en dan komt mijn ruime 1 pers bed. (omdat we nu toch 2 bedden hebben liggen we maar weer eens lekker apart ;-)) Koelkast, groot balkon. En ook nog op een ideale locatie. Dat was wel echt een voordeel: ondertussen hadden wij natuurlijk het hele dorpje al een beetje bekeken en ontdekt, hihi. Kortom: prima locatie, super kamer, kan niet beter, en dat voor $12,=.

Hoi An is een geweldig mooi, lief, schattig, idyllisch plaatsje. Niet zo heel erg groot en de Franse kenmerken en overblijfselen zijn nog overal te zien, net zoals trouwens de vele aanwezige Franse touristen, veelal wat op leeftijd.
Het zijn hier vooral smalle straatjes, frans coloniale huisjes, de bouganville bloeit overal weelderig. In tegenstelling tot de andere plaatsen die we tot nu toe aan hebben gedaan zie je hier overal mensen fietsen. De scooters en fietstaxi's zijn er natuurlijk ook nog steeds wel, maar ze overheersen hier het straatbeeld niet. Verder ontzettend veel mooie, leuke, winkeltjes. Eindelijk kunnen we ons lol ook op wat betreft souvenirs. Lampionnetjes en andere Aziatisch aandoende spulletjes in overvloed. Het is echt heel fijn om hier te verblijven!

Maar wat het nog leuker maakt: dit is DE kleding stad van Vietnam!!! Overal heb je hier kledingmakers zitten, kun je schoenen op maat laten maken. Als je plaatjes/voorbeelden hebt van disigners kleding dat je graag wilt hebben maken ze dat voor je na. Wat dat betreft waren we niet zo goed voorbereid hier gekomen... Want dat het zo zou zijn, zoals het hier is, kon ik me eigenlijk helemaal niet voostellen. Tsja, kleding maken, dat wel natuurlijk, maar de straten hier zijn denk ik voor de helft gevuld met kleermakers en zo, best bizar eigenlijk. En waar moet je op letten? Wat wil je dan laten maken? Hoe is de kwaliteit? Best erg lastig... En dat zelfs voor deze 2 shopaholics.... Bijna niet te doen ;-)
Maar uiteindelijk gaat het wel goed komen!!!
Ik heb me geloof ik wel een beetje laten gaan: rokje,broek, topje, jas,jurkje... Je moet het kleding uitzoeken trouwens niet onderschatten, want voordat je er al uit bent wat je wilt, welk nodel, welke stof, welke kleur enz enz enz, dat kost al best wat energie (echt waar hoor ;-), vervolgens wordt je van top tot teen en op de gekste plekken opgemeten. Logisch als ze het precies pas moeten maken, maar je bent er wel weer even mee bezig ;-). Dan kun je het naar een aantal uren weer komen passen, evt moet er wat afgespeld en vermaakt worden (in mijn geval bij alles) en kun je later weer komen. Het passen op zich is ook al een heel spectakel, in de bloedhitte wurm je je weer, met wat hulp in je kleding, dan krijg je wat pas-dames om je heen die aan je bekijken en doen en alles keuren, wat heen en weer trekken als dat nodig is...en als ze het goed vinden krijg je een mep op je kont roepen ze: MOOI! (dat woord is hier in Hoi An alom bekend). Daarna ben je dan zo ongeveer eindelijk zelf aan de beurt om in de spiegel te kijken en te keuren. En eventueel vermaken ze dus nog wat voor je... De resultaten zijn hartstikke leuk, alhoewel ik nu natuurlijk soms denk: had ik dat nou maar zo...of dat op die manier laten doen...(vooral bij mijn jurk) Nou, verder helemaal top: niet te gekke modellen laten maken, goed draagbaar, mooi precies pas: wat willen we nog meer?! Vanavond moet ik nog voor 1 pas sessie langskomen en ben ik klaar. (en er eigenlijk ook wel klaar mee ;-)

Wel heb ik een geweldig paar kitcherige roze met gouden gympjes laten maken, wederom helemaal op maat van mijn voeten. Ik weet zeker dat menigeen ze vreselijk gaat vinden, haha, maar ik vindt ze super: helemaal mijn kleur knalroze, helemaal mijn ding! En bovendien, uniek, niemand anders zal ooit met deze gympjes gezien worden, hihi. We wilden eerst ook nog laarzen laten maken, maar toch twijfelen we over de kwaliteit van het leer hier en...eigenlijk hebben we best al wel genoeg (misschien ietsie te veel) uitgezocht en laten maken geloof ik.

Nou naast het shoppen en passen door hebben we ook nog tijd voor andere dingen hoor. We slenteren lekker door de straatjes, genieten van alles en nog wat om ons heen.
Gisteren zijn we nog naar een argeologisch gebeuren hier geweest: My Son. Dat is een vindplaats met overblijfselen van het "champa" tijdperk ongeveer van de 8-ste tot de 12-de eeuw. Een volk dat hier dus jaren geleden heeft gewoond en hier mooie tempels en gebouwen heeft gebouwd met invloeden uit oa Cambodja, India en vooral Indonesie. Alle goden en religieuze dingen zijn hier dan ook in alle gebouwen verwerkt, het ene gebouw heeft bijv ook wat meer Hindoeistische invloeden, de andere is dan weer meer in Kmer stijl, dat komt omdat de koningen die hier geheersd hebben allemaal hun eigen gebouwen hebben geplaatst. Dat mochten ze dan in hun eigen stijl doen. Het complex is eind 1800 door Fransen ontdekt en gerenoveerd. Best mooi. Maar omdat de Vietcong zich ook hier had " gevestigd" tijdens de oorlog hebben de Amerikanen het voor wel zo'n 90% platgebombardeerd. Jammer!!! Vooral door de bombardementen zijn de 20 nog overgebleven " gebouwen" flink beschadigd. Ook bijna alle originele beelden zijn weggehaald en naar musea verplaatst. Verder woekerd de jungle weelderig om en op de tempels, wat de gebouwen ook geen goed doet. De Unesco is er nu echter wel druk mee bezig om het te renoveren en te onderhouden, dus het gaat wel mooier worden. Wij hebben voor dit complex denk ik al te veel moois, groots en unieks gezien na onze Maya-tempel- route en mijn Egypte-tempel-pyramide avontuur. Dus we hadden misschien wel teveel verwachtingen na het lezen van alle informatie. We hebben er wel van genoten, maar door de omvang en beschadiging viel het een beetje tegen...

Verder genieten we (saai om weer te schrijven) nog steeds volop! De mensen zijn echt overal reuze aardig, willen je altijd helpen. Hebben vaak leuke tips voor ons. Ze vinden het over het algemeen erg leuk dat wij, 2 meiden, op reis zijn door hun land, want ze zijn erg trots op " hun" Vietnam en proberen je overal mee te helpen. Wat ook erg leuk is, is dat ze zo complimenteus zijn. We krijgen dagelijks diverse keren te horen dat we zo mooi zijn, hihihihihi, dus dat zal wel weer wennen zijn als we in Nederland zijn :-( zucht...... Ook zijn ze, vooral de vrouwen, erg aanrakerig, we worden steeds maar geaaid en zo, op onze billen getikt...het zal er wel bij horen hier.

Straks gaan we lekker op het fietsje naar het strand!
Vanwege de (bloed) hitte denken we het daar goed uit te kunnen houden, het is hier denk ik steeds zo'n 37 graden en gisteren en vandaag waait het ook nog niet. Dan is het in de stad niet echt lekker meer...
We moeten nu ondertussen ook wel een beetje bruin gaan worden, we zitten ook al ruim over de helft en het moet wel zichtbaar zijn dat we bijna 4 weken naar de zon zijn geweest!
Als het goed is komen we nog langs rijst velden, die er hier trouwens erg als grasvelden uitzien, dus ook nog goed voor de foto momenten, ben benieuwd.
Qua smog en dergelijke is het hier overigens ook beter vertoeven. Mijn keelklachten zijn gelukkig helemaal over en Ilona is ook bijna van haar gekke blaf-hoestje af, gaat goed komen dus. En doordat er minder Smog is zullen we nu ook wel meer kleur op kunnen lopen hopen we...

Morgenvroeg om 8 uur willen we de bus pakken naar Hue, dat is geloof ik maar 250km dus daar komen we als het goed is rond 13.00 uur aan. Daar staan oa de Parfumrivier, de Citadel en de Verboden Purperen Stad op het programma. En moeten we ondertussen even goed de plannning bekijken want we moeten goed plannen als we alles willen zien&doen wat we op ons verlanglijstje hebben staan...

Nou, we gaan snel verder met genieten, anders komen we in " tijdsnood"
Verder met iedereen alles goed?
Felicitatie's voor: Menno&Cindy; hebben jullie een leuke dag gehad&goed genoten ondanks de kleinschaligheid? En voor Karin: 30 - jippie-a-jee! En natuurlijk voor Bibianne. Ik hoor graag bij thuiskomst alle verhalen weer!!!

Tot snel, XX

PS, ik heb het onderstaand stukje vandaag nog iets bijgewerkt en aangevuld voor de liefhebber, en bij Ilona hierover geloof ik een wat uitgebreider berichtgeving ;-)

4 eilandentocht bij Nha Trang (bijgewerkt op maandag)

hallo-hallo-hallo!

Nou, ik hoop dat het een beetje gaat lukken hier en ik tijd heb om een leesbaar stukje in record tempo kan neerzetten, hier in Hoi An sluit echt bijna alles om 10 uur 's avonds (!!!) op wat cafe's na dan is het hier nu al bijna uitgestorven op straat, hihi. Nou is het hier ook wel weer wat eerser donker dan in Saigon of zo, maar zoals dit hebben we tot nu toe nog niet meegemaakt...in alle andere steden is het juist een heel druk avondleven op s5traat. Dan gaan mesen nadat het donker is gezellig bij elkaar zitten, komen de splasic stoeltjes en tafeltjes te voorschijn en gaat een soort van BBQ rooster aan, reuze gezellig. Ach, we redden het er hier wel mee, maar het is een beetje wennen ;-) !!!

Pfoeh...
Eh, het is nu zaterdag, dus gisteren, vrijdag ochtend vroeg zijn we met de nachtbus in Hoi An aangekomen, maar daarvoor hadden we nog een hele leuke dag in Nha Trang!

Zoals al aangegeven hadden we voor de woensdag avond een heerlijke massage gepland staan. Ipv een voetreflexmassage is het iets anders geworden, (taalbarriere...) een gehele massage. Nou je wilt niet weten hoe we daar naar de behandelkamers gingen, hihi... We hadden dus " besteld" en werden naar achteren geleid waar de behandelkamers waren. Eeerst door een smal halletje met mooie rode lampjes ;-) overal waren schuifdeurtjes waarachter de kamertjes waren waar de behandelingen plaatsvonden (overal hoor je gemep en geklets). Alles was al bezet beneden, dus wij werden naar boven begeleid, erg dubieus vonden we het maar...
Maar uiteindelijk boven aangekomen hebben we een heerlijke massage gekregen!!!!!!!!!!!!!! en dat voor minder dan 5 euro, hihihi. Ik werdt wel helemaal aan gort gekneed en geslagen, vooral mijn rug en schouders, want ze meppen er heel wat op los voor mijn gevoel. Zelf je handen... Maar het resultaat mocht er wezen: heerlijk ontspannen! En onze schouders konden het van het backpacken wel een beetje gebruiken. Helemaal goed dus.

Nou donderdag dus de boottocht gedaan die we geboekt hadden. Met een bootje ginden we langs 4 bijzondere eilandjes hier voor de kust. 's morgens vroeg al weg en einde vd dag naar huis... Onderweg hebben we heerlijk gesnorkeld, voor zover ik het heb gezien erg mooi, want deze sufferd was vergeten om mijn lenzen in mijn ogen te ploppen, die lagen nog in mijn toilettas. en tsja bril op bij een snmorkelmasker is natuurlijk geen succes! Maar onder begeleiding van Ilona heb ik toch een lekker stukje gesnorkeld en mooie dingen gezein. Alhoewel het kouder leek was het water geweldig fijn om in te zwemmen!!! Onderweg hebben we " gefeest" met een fruit party en live muziek, Ilona moetst nog een fijn dansje op de " tafel" doen... Hebben we lekker gegeten, het personeel had een heerlijke lunch voor ons gemaakt. Wat wij zelf heel leuk vonden, en de anderen trouwens ook: wij waren samen met een Duitser en een Australier de enige " blanke toeristen" op de boot, voor de rest alleen maar Vietnamezen die een dagje uit waren. Wij hadden het uberhaupt goed getroffen op deze boot! Relatief weinig mensen aan boord en iedereen was zoooo ontzettend aardig voor ons ;-). We hebben weer vanalles geproefd en gedaan want dat vonden ze helemaal geweldig, hihi, dat we het probeerden, dus gekke fruitjes en zo. We hebben ondertussen alweer heel wat vreemde dingen geprobeerd hier qua fruit en eten, er is ook zo ontzettend veel anders te krijgen! Grappig was dat ik met diverse mensen op de foto moest want ik was zo mooi en mijn huid is zo geweldig!!! (wat fijn om te horen, hihi&we zijn helaas nog wel wat witjes, snik) Hoe witter/rozer je huid, hoe mooier ze het hier vinden, daarom lopen ze hier bijna geheel bedekt en smeren ze zelf als ze in de zon zitten factor 80!!! Verder zijn nog naar idyllische bounty eilandjes geweest. Kortom, we hebben ons weer geweldig vermaakt tijdens dit relax en geniet dagje: heerlijk!

's avonds bij thuiskomst nog snel gegeten en op naar de bus
die nacht naar Hoi An gereden...

Het was een wat ander busritje dan die daarvoor, op zich prima, maar de buschauffeur was een beetje een vreemde vogel, ik denk dat hij zelf allemaal prive dealtjes had gesloten met " bekenden" of wat dan ook. De bus was nog niet geheel vol, dus we hebben tich keer gestopt om, soms wat, "sloeberige" mensen mee te nemen, tuurlijk kwam er ook 1 naast mij te liggen: smelly mannetje... En we stopten ipv bij grote parkeerplaatsen met winkeltjes en mooie wc's bij een goor eettentje vol kakkerlakken en ander engs... Het toilet heb ik maar even aan mij voorbij laten gaan, ik vondt het echt niet te doen. Uiteindelijk bereikten we, helaas 2 uur te laat omdat de " verstekelingen" onderweg natuurlijk nog her en der gedropt moesten worden Hoi An. Tegen de afspraken in ook niet in het centrum maar bij een hotel zo'n 3 km verderop, zogenaamd met pech... Nou ja, we zijn prima aangekomen en daar gaat het uiteindelijk om! Voor de rest hebben we dit soort dingen nog niet eerder meegemaakt, dus dat valt allemaal reuze mee, toch?! Het hoort ere wel een beetje bij. Volgende x beter.



toedeloe en tot snel

XX

Saigon en Nha Trang

Hier weer een nieuw getikt " stukje" met reisverslagen en ervaringen. Wat leuk dat jullie reageren, want ik maak er wel uit op dat het weer leuk is om te lezen: helemaal goed!!!
Veel plezier hier dan weer mee!

Ondertussen zijn wij gisterenochtend aangekomen in Nha Trang. Een kustplaatsje aan de Zuid Chinese zee. We hebben maandag avond een nachtbus genomen hiernaartoe. De afstand vanaf Ho Chi Minh City bedroeg ongeveer 450 km en we hebben er ongeveer 10 uur over gedaan... Via andere backpackers in ons vorige hostel hoorden we dat de bus hier goed geregeld was, altijd op tijd reisde en best confortabel was. Na de berichten over harde treincoupe's en de tijdwinst die we zouden maken, voor de bussen kun je kiezen of je 's morgens of 's avonds in wilt stappen, hebben we hiervoor gekozen en in Saigon een " hop-on-hop-off" ticket gekocht voor Saigon-Nha Trang-Hoi An-Hue-Hanoi. En dat alles voor $40,=!!! En de eerste rit beviel ons eigenlijk prima!

Nou, hieronder maar weer een verslag van de afgelopen dagen van jullie reizende reporter "Kermit"... (en hierna over naar de studio Wouter, hihi)

Zaterdag 14 maart
Vandaag hebben we maar een beetje bijgeslapen, een ontbijtje genomen om 10.15, soort kleine bagette met koetjes-kaas. JaJa, de franse invloeden zijn hier duidelijk al te merken ;-)
Daarna zijn we zoals we min of meer gepland hadden de stad maar eens echt gaan verkennen. Vanuit het guesthouse waar we verbleven hadden we een city tour/plattegrond mee gekregen die we hebben afgelopen. Daar zijn we wel een tijdje mee bezig geweest. De warmte en de smog waren nog het vermoeiendste, hihi. Want door alle verkeer en weet ik veel wat is deze drukke stad echt een broeinest van uitlaatgassen en andere verontreiniging, het zal wel niet voor niets zijn dat je hier nog meer dan in andere plekken in Azie met mondkapjes rondlopen...
We hebben leuke foto's gemaakt volgens mij, en ik heb geprobeerd een filmpje te maken van het lachwekkende tafereel alhier. Dat van die vele scooters was trouwens niet overdreven... We hebben te horen gekregen dat er in Saigon ongeveer 12.5 miljoen " echte" inwoners zijn, verder zou het totaal met toeristen en werkende mensen van buitenaf oplopen tot zo'n 16 miljoen in totaal. Bekend staat dat er in ieder geval 4.5 miljoen scooters rondrijden hier!!! Echt enorm! En dan niet gewoon even scooter rijden, de gemiddelde Vietnamees doet 90% van zijn buitenshuis zaken per scooter... Dan verplaatsen ze zich gerust met zo'n 4 personen op 1 ding hoor. Het is echt een komisch gezicht.

Na een uur of 4/5 door de stad slenteren was het wel weer genoeg. Lekker uitgerust naar de kamer gegaan en na een fijne douche hebben we ons opgemaakt voor " speciaal Vietnamees eten"... Op advies van onze lieve gastvrouw kregen wij een VietnameseBBQ adresje door met goede gerechten aldus haar. Nou niets was minder waar! Het is een restaurant waarbij iedereen in het midden van de tafel een bakplaat heeft staan waar je je gerechten zelf op bakt. We hadden varkens en rundvlees met 5spices gekregen en megaverse grote garnalen (de pootjes en alles bewogen nog toen ze aan de stokjes gespiesd aan ons tafeltje werden gebracht, en op de BBQ kregen ze nog meer stuiptrekkingen, best zielig, maar zooooooo lekker). Verder hadden we verse lotus-bloem salade, echt een aanrader als je het in nederland ooit eens op een kaart ziet staan, gebakken " morning glorie" groente (beetje gekke naam) en nog gewone gewone salade.Maar we hebben gesmikkeld en gemuld. Ondertuusen goede uitleg gekregen van een van de obers, want wij nederlanders doen natuurlijk een paar stukjes tegelijk op die plaat, en dat was niet de bedoeling....... We hebben in totaal wel 3 nieuwe bakplaten gekregen. Daarna heerlijk ijs gegeten, bij de onderburen, 3 bollen met: jonge rijst - groene thee & gember smaak: jummiejummie.
Dat was een culinair topavondje voor ons!!!

Zondag 15 maart
Vandaag stond een bezoek naar de Cu Chi tunnels en een bezoek aan de CaoDai tempel op ons programma. Om 8.00 vertrokken we met een mini busje. Eerst naar de tempel, omdat we dan de dienst van 12 uur konden bijwonen. Onderweg moesten we stoppen bij een fabriek waar gehandicapte mensen erg mooie schalen, schilderijen, doosjes enz maken, allemaal handbewerkt, geschilderd en velen ingelegd met parelmoer of met stukjes ei-schaal. (maar wat moeten we hier, wel erg om te beseffen dat deze mensen de hele dag als aapjes toeristen langs hun heen kregen om te zien hoe ze werkten 'en ook nog de hele dag in de verfluchten hangen...)
Om 11.20 kwamen we aan bij de tempel. We hadden tot iets voor 12-en de tijd om rond te lopen binnen en buiten. Wat een gebouw. Het is echt nergens en ondertussen met alles te vergelijken. Omdat allerlei geloven hierbij in 1 zijn gestopt zie je dat in dit gebouw ook terug. Bover\ndien met vele kleuren. Echt wel erg mooi. Dit geloof is op dit moment het snelst groeiende in Vietnam en is opgericht door mensen uit de gehele wereld. De naam ben ik even kwijt...ach...

Daarna gelunched en door naar de Cu Chi tunnels waar de Vietkong veel heeft gevochten en hun beroemdste en beruchte gangenstelsel heeft gegraven!
Aangekomen kregen we eerst een uitleg over het hoe en wat met de tunnels, het ingenieuze stelsen van wel 3 lagen met hierin slaapruimte's, keukens enz. enz.enz. Daarna een filmpje over allerlei " goede" strijders die vele slachtoffers hadden gemaakt destijds. En over hoe ze leefden en wat ze deden. Interessant! Waar ik me helemaal over verbaasd heb was dat het gebied waar hier gevochten is tussen de Amerikanen en Vietkong, en waar zo vele slagen hebben plaatsgevonden maar zo klein qua oppervlak is!
Eindelijk mochten we de Jungle in... We hebben de originele ingangen gezien, die zijn zo klein&smal, daar passen wij niet in hoor!!! Daarom hebben ze er ook nog wat nagemaakt voor de toeristen, dus wie wou kon proberen via een geheime doorgang de tunnel in te komen. Ilona heeft het eventjes geprobeerd, ik heb me er niet aan gewaagd, de tunnels waren wel genoeg, hihi! Want daar zijn we ook in geweest. Ze hebben gedeeltes open&toegangkelijk gemaakt voor toeristen zoals wij. Tsjee, wat een tunneltje. Het is half bukwerk, op je hurken erdoorheen worstelen, maar dan lukt het wel. Echter zijn de meesste tunnels oorspronkelijk veel smaller want de mensen zijn hier natuurlijk erg anders qua bouw. Binnenin is het muf, benouwd en stikt het lekker grondachtig, logisch hier in de jungle met alle vallende blaadjes, hoge luchtvochtigheid ed... Maar het was een leuke ervaring!

Maandag 16 maart
Dit werd een ander dagje dan gepland. We hadden een tour over de Mekong geboekt, erg leuk programma... Maar mijn keeltje dacht er anders over. Ik werdt 's morgens wakker met een mega dikke keel die voor mijn gevoel ook echt mijn keel wat dichtdrukte. Nou hadden Ilona en ik al wat last van de vieze lucht, maar dit voelde niet fijn aan. Ik kon gewoon niet meer lekker ademhalen... Dus zijn we naar een ziekenhuis gegaan en daar werd acute larynx-itis geconstateerd. Geen wonder dat mijn keel dik aanvoelde... Dus heb ik aldaar voor 3-5 dagen verschillende medicatie meegekregen en nu gaat het stukken beter. Hebben we dat ook weer eens meegemaakt!

's middags nog wat rond gelopen en gedaan, lekker rust genomen en 's avonds dus in de bus!
Wat lachen zeg! Dit zijn speciale slaap bussen, met daarom 35 slaap plaatsen. In 2 lagen bovenop elkaar lig je hier in je eigen bedje... De leunig kun je nog wat omhoog trekken zodat je evt nog wat kan lezen of zo... Met genoeg pauze's rijden we zo de nacht door, op naar de volgende bestemmingen!

Dinsdag 17 maart
Aankomst in Nha Trang om 6.00 's morgens. Het was al behoorlijk warm en enorm bedrijvig voor dit vroege tijdstip. Van heinde en verre komen ze aangehobbeld of gereden op scooters om je naar een hotel te krijgen... Best lastig nog om ze van je af te schudden al deze mannen (want het zijn eigenlijk alleen mannen) maar het is ons gelukt en we hebben een prima hotel, best luxe zelfs, Truc Ling, vlak bij vele restaurantjes, caf'e tjes en het allllllerrrr belangrijkste: het strand!!!!!!!!!!!!!!
Wow, wat gaaf, ik heb weer eens lekker op het strand gelegen. Dit keer heel iddylisch in de schaduw van mooie kocosnoot palmen. Het is wel even heerlijk! We kunnen mooi een beetje bijkomen hier, want ondertussen best wat ervaringen en indrukken opgedaan in de afgelopen 9 dagen... Deze avond heeft Ilona alweer goed gescoord met een leuk shirtje en hebben we heel bijzonder gegeten: krokodil!!! Ieks! Maar nu het toch op de kaart stond vonden we het wel het proberen waard, maar dat ik het nou echt bijzonder lekker vind: hmmmmmm, nou, geloof het niet nee... Andere gekkigheid op de kaart waren: kikker, en krabben-kreeften-schildpadden-murenen ed die je allemaal zelf kon uitzoeken uit hun aquarium, nou dat vonden we toch echt wel een beetje zielig!

Woensdag 18 maart
Heerlijk relaxed wakker geworden, we hebben de kaarten voor de bus weer laten registreren. Morgenavond om 19.00 gaan we weer op reis naar Hoi An. Onze volgende stop!
Na het boeken hiervan heb ik mijn eerste " kledingstukje" besteld, een bikini, dus ben morgen erg benieuwd hoe het is geworden, Het leek mij wel erg leuk om zoiets eens helemaal op de juiste maat te krijgen, erg benieuwd dus!!! Verder fijn op het strand gelegen en nu weer "even" de belevenissen registreren...
Straks maar weer een fijn eet tentje opzoeken, mogelijk een nieuw hostel vinden en we hebben een fijne voetreflex zone massage gepland, volgens mij doen ze er ook nog je verder lichaam bij, maar ik begreep het niet helemaal, zal wel een drukpunten massage zijn dan... Hopelijk zijn we op tijd en kunnen we heerlijk relaxen!

Voor morgen hebben we een boot trip gepland naar verschillende eilanden hier, gaan we snorkelen en zo... En daarna naar Hoi An. De kleding-makerij-stad van Vietnam, geen idee hoe we ons dat moeten voorstellen, maar we gaan het wel beleven en jullie lezen de ervaringen wel weer ;-)

Nou, meer dan genoeg voor vandaag geschreven.
Tot snel

dikke XX vanuit Vietnam

inge

avonturen in Bangkok & start in Saigon

Nou, ondertussen hebben we Bangkok achter ons gelaten...
We hebben er enorm van genoten!

Dinsdag begon ons avontuur dus aldaar, die dag hebben we de omgeving van ons hostel verkend en lekker rustig aangedaan. 's avonds voor het gemak een pizza gegeten en wat denk je: we hadden een lekker schurftige rat onder de tafel naast ons lopen: ieks!!!! De vrouw naast ons sprong ineens met haar benen op het bankje, we hebben hem, of haar, (de rat) proberen weg te jagen en zijn toen maar weer met een lachje en voeten omhoog door gaan eten. Tsja, dat overkomt je dan hier weer ;-) haha! Verder trouwens nog niet zulke gekkigheid meegemaakt hoor...

Woensdag 11-3
zijn we zoals al vermeld gaan fietsen. We moesten iets voor 7-en al daar zijn, dus om half 6 de wekker gezet, een soort van sultana ontbijt genomen en om 6.15 vertrokken om een tuk-tuk te vinden. Om 6.50 stonden we netjes voor de deur van het hotel waar we ons moesten melden. Samen met nog 7 andere Nederlanders (natuurlijk ;-)) gingen we op pad met 2 tour-guides. Eerst fietsen uitgezocht, op advies van Cindy hadden we niet voor de mountain bikes gekozen en dat was maar goed ook! Ik had de alles-alles-mooiste uitgezocht: roze natuurlijk!!! Was achteraf best een barrel, maar ach, de remmen deden het... En het mandje was super functioneel, kon mooi de rugzak in. We starten met een tocht door China Town compleet met een bezoek aan de grootste schinese tempel die meteen ook een ziekenhuis onderdak gaf, leuk detail, de wachtruimte was onder het eerste stuk/afdak van de tempel, lekker in de schaduw.
De gehele tocht zijn we gegaan door smalle steegjes, dwars door leuke gekke (achter) buurtjes, dwars -over de markt, -door een tempel, - door binnenplaatsen van huizen, - door restaurants ,- over het schoolplein (waar me met de gym hebben meegedaan, hihi) enz enz enz soms ook kleine stukjes door het drukke verkeer 'en 1x zelfs een stukje tegen het verkeer in op de snelweg....... Tijdens een lastig smal doorgangetje in een straatje kreeg uitgerekend ik een of ander gek gevlochten hekwerk op me dat omviel bij het passeren, gelukkig alleen een schaafje en mijn rechterarm zit nu vol blauwe plekken: gelukkig niets bijzonders, maar wel echt weer wat voor klungel-ikke! Maar zelfs dat mocht niets van de pret drukken, het was geweldig! In totaal hebben we ook 3x op een boot gezeten, de fietsen gaan dan mee. 1x voor een oversteek en 2x een langer stuk om ook de andere kant van Bangkok 'en de tempels langs het water te zien. We zijn ook nog naar de plantage's gegaan om te zien hoe de boeren aldaar leven, door een stukje jungle-lig gebied (Ilona is meteen lek-geprikt door de muggen). De groep was hartstikke leuk, we hadden veel lol. Tussendoor kregen we meer dan voldoende water, drinken en een heerlijke lunch. Vlak na 12 -en waren we weer terug bij de startplaats en hadden we zo'n 15 a 20 km gefietst.

Na het fietsen hebben we de middag goed benut om meerdere tempels te bekijken. We hadden een speciale deal met de tuk-tuk man, hij zou ons voor 20 Baht (da's 50 ct) overal naartoe brengen als wij dan voor hem bij 3 winkels naar binnen wilden gaan om minimaal 10 minuten te kijken. Hij kreeg dan bij iedere winkel een coupon voor gratis benzine. Ach dachten we, laten we die man helpen! Dus hebben we ons naar 2 juweliers/diamant/edelstenen zaakjes laten brengen en naar een kledingwinkel die alles op maat maakte. We hebben ons wel vermaakt, alleen de kleding mannen warten niet zo blij met ons: we konden best een mooi blousje of jas laten meken, jaja...
Maar uiteindelijk zijn we mooi goedkoop overal naartoe gebracht en hebben ons wel vermaakt overal. We begonnen met de Golden Mount, een zoals de naam al laat blijken een soort van gouden tempel/berg op een berg is. Na lange trappen met onderweg mooie uitzichten 'en enorme "heilzame klokken/bellen" kwamen we aan bij de tempel. Net zoals alle anderen: het goud blinkt je tegemoet. Binnen stonden vele mooie beelden van Boedda's en andere heiligen en kun je zoals ook overal allerlei dingen (oa bloemen, wierook, drinken, bladgoud, kranssen) offeren en je gebeden prefelen voor oa geluk.
Hiernaast was ook nog een leuk klein tempeltje, de naam ben ik even kwijt. Vervolgens naar het Marble Palace geweest, de hoofd-tempel is bijna geheel van marmer gemaakt. Erg mooi alleen waren er hier werkzaamheden aan de gang en een dienst van de monniken waardoor we grote delen niet konden bekijken. Maar er zat een enorme tuin bij met vele huizen, we hebben meegekregen dat bij de meeste tempels ook " opleidings-centra" zitten en de monniken dan ook daar gehuisvest worden. Ook worden scholen voor kinderen gesponsord aldaar en kunnen ze daar naar school, best goed!
Na deze tempel zijn we naar de Big Standing Boedda gegaan, een echt enorm&gigantisch beeld van 45 meter. Ondertussen was het lekker rustig geworden, ik geloof dat Ilona en ik daar zelfs alleen rond hebben gehangen: heerlijk en rustgevend.

Maar hierna was het ook wel weer genoeg voor die dag, de vermoeidheid sloeg toe en we zijn naar huis gegaan. Daar waren we weer rond half 6 waar we na een fijne&welverdiende douche even een " middag/schoonheids" dutje ginden doen; om een uurtje of 9 weer wakker schrokken... Dus even opgefrisd en de deur uit gegaan. vliegtickets voor HCM geboekt. Echt superlekker gegeten (ja, daar gaan we weer hoor mam: verhalen over het eten) bij een luxe straat tent een paar straten verder op. We hadden alle2 onze buikjes vol. Ilona met een grote kom, goed gevulde, noodle soep. Ik met fried rice, taug'e&vlees. Incl ons drinken waren we 90 Baht kwijt: 2 euro!!! Nog een rondje Khosan Road gedaan en onze ogen uitgekeken. Wat een gekkigheid, dronkenschap, (wat wil je met emmer (ja echt waar) cocktaildrankjes en tankjes priv'e bier op de tafels) honderden marktkraampjes (alles wat je maar kunt bedenken is hier geloof ik wel in de " nep" variant te koop), mobiele eettentjes (van soep-kip-versgeperst sap-sate&noodle's tot gefrituurde sprinkhanen,kakkerlakken,zwarte (kraak)torren en meelwormen). pfffffff, daarna was het wel weer welletjes en zijn we na een breezertje rond 1 uur lekker gaan slapen.

Donderdag 12-3
Vandaag zijn we naar het grootste complex van Bangkok geweest: The Grand (Kings) Palace.
Wat een gigantisch gebeuren. Het is bijna niet te beschrijven... Dus dat is lastig, maar een poging:
Er zijn hier echt mega-veel onderdelen gebouwd, allemaal 'of met goud bedekt 'of geheel van moza"ik opgetrokken. De daken zijn geweldig: sierlijk puntig, met mooie gekleurde dakpannetjes. Er staan vele beelden, draken, beschermers, krijgers, leeuwen: echt van alles. Ik denk dat de foto's hier maar een beter beeld van moeten geven en ondertussen heb ik al zoveel over de tempels geschreven, da's ook niet meer leuk anders. Top stuk hier, dat is wel het vermelden waard, was de smaragden boedda. Binnen is echt alles goud dat er blinkt compleet met de meest uiteenlopende edelstenen. Deze boedda is super-heilig, Hier mag je ook geen foto's van maken, en zijn er regels om hem te " mogen bezoeken" . Deze zou veel geluk geven en als hem iets zou overkomen geloven ze hier dat de werled geloof ik vergaat... Wij hebben even meegedaan en ook met een lotusbloem heilig water over ons hoofd gesprenkeld. Al dat geluk: je kan er nooit genoeg van hebben, toch?!

Na het paleis, waar de dag daarvoor trouwens nog de koning was geweest... zijn we naar de Grote Liggende Boeddha geweest. GIGANTISCH, dit krijg je amper op 1 foto! Hij is denk ik zeker wel zo'n 35 meter lang... Goud, schitterend 'en ook weer gelukbrengend, vooral als je muntjes aan hem offert in de keteltjes aan de achterkant van hem, dus dat hebben we ook maar gedaan en meteen wat mooie wensen gedaan ;-)
's Avonds zijn we na wederom een " dutje" en het boeken van een hostel in HCM-C weer gaan eten in het lekkere tentje van woensdag. Onder de TL balken en aan een soort van camping-picknick tafel met plastic krukjes ons tegoed gedaan aan een gebakken red snapper (vis dus) gebakken rijs, vele soorten groenten enz enz enz, ik geloof dat het mannetje niet geheel goed heeft gerekend, maar ach: ondertussen waren we maar weer 230 Bath kwijt...
Daarna zijn we ook maar even gaan " stappen" op het dus " beruchte" Khosan Road, we kunnen natuurlijk niet vertrekken uit Bangkok zonder ons hier tegoed te hebben gedaan aan een flinke bel drank als toerist ;-). Dus Iloon en ik hebben ook een heerlijke Bucket (da's denk ik 1 liter) Wodka Red-Bull besteld en ervan genoten,hihihihihi... En van alle mensen, bezienswaardigheden, dronkenschap, streatdance en acdere activiteiten op straat genoten. We hadden natuurlijk wel een mooi Loer-Plaatsje uitgezocht met perfect uitzicht op alles. Om een uur of 3 zijn we geloof ik gaan slapen...

Vrijdag 13-3
Lekker uitgeslapen tot half 10, de tassen gepakt&uitgecheckt bij het hostel.
Na een goed stevig ontbijt, heerlijke koffie en een vers shake-je zijn we om 12.30 opgehaald door een taxi en naar het vliegveld gereden. Rond 16.00 zijn we de lucht ingegaan en rond 17.30 waren we in Saigon. We hebben ons naar het Hostel: MyMyArtHouse laten brengen, dat staat in een leuke drukke back-pakkers buurt. Er is hier genoeg te doen. De Gastvrouw is ernorm aardig en voorziet ons van vele tips en info over de stad.

De plannen zijn om morgen de stad een beetje te verkennen, en te wennen aan het drukke HCM, want vergeleken bij Bangkok dat velen (wij vonden het meevallen) als druk ervaren, is dit nog niets... Miljoenen scooters sjezen je voorbij, oversteken: gewoon maar een keer gaan lopen, alles en iedereen sjeesd wel langs en om je heen 'en het gaat gewoon goed...
Zondag waarschijnlijk een excursie naar de tunnels van CuChi; het gangenstelsel uit de Vietkong tijd in combinatie met de bijzondere tempel Chao Dai.
En naar alle waaarschijnlijkheid gaan we ook nog een 2 daagse tour maken over het Mekong-Delta gebied.
Wordt dus weer vervolgd....

Nou, wat een verhaal!!!!!!!!!!! Hoop dat alles een beetje leesbaar is, blijft toch altijd weer even anders zo'n ander toetsenbord ;-)
Ik ben er nu ondertussen ook wel klaar mee, en bovendien klaar om weer mijn bedje op te gaan zoeken.

We vermaken ons geweldig, het reizen met ons saampjes gaat ook heerlijk en goed, al zeggen we het zelf. Gekkigheidjes en gekke belevenissen& geweldige bezienswaardigheden maken het ook onvergetelijk. We hebben het erg leuk&gezellig samen en genieten volop van alle dingen die we meemaken&kijken uit naar alles wat ons nog te wachten staat deze reis. Maar tot nu toe echt top!!!!!!

Vanuit een iets minder warm, maar toch nog steeds zo'n 32 graden (jammer voor jullie: gniffel-gniffel), Ho Chi Minh- City wens ik jullie welterusten&tot snel

liefs en een dikke knuf, inge

Bangkok, Thailand

Ja-ja, het is allemaal gelukt hoor ;-)
Na 2 goede vluchten, 12 uur van Amsterdam naar Kuala Lumpur en vervolgens 2 uur naar Bangkok zijn vrij rustig en vlotjes verlopen. Vliegen met Malaysian was geweldig, je eigen entertainment setje met volop keus, films, serie's, documantaires, games enz: top!
En om 10.15 locale tijd landden we dan uiteindelijk volgens plan in Bangkok. Daar op het vliegveld wat rondgelopen om een ticket te boeken, maar dat was nogal gaotisch, dus wilen we dat nu zo via internet gaan doen. Vervolgens de taxi genomen (leuk afpingel spel) en bij ons verblijf: New Siam Guesthouse aangekomen. Helemaal ok!
Ik had in het vliegtuig al best wat geslapen tussendoor (een wonder) maar Ilona lukte het maar steeds niet... Dus mede om een beetje aan de warmte te wennen, het is hier " klammig" en zo'n 34 graden, en een dutje te doen hebben we lekker 2 uurtjes op onze kamer, met airco&ventilator gelegen. Daarna een beetje rondgelopen en gedaan, lekker de indruken op ons af laten komen, mensen gekeken,mensen gesproken, lekker wat gedronken... En nu even achter internet, wat rondlopen, en dan zijn we zo al van plan om te gaan eten 'en dan maar weer naar bed, het blijft een beetje vechten tegen de slaap op het moment... We zijn naturlijk al ruim 30 ur onder de pannen (toch?!) vanaf maandag 6 uur... Dus daar maken we ons maar niet druk over,gewoon lekker op tijd naar bed,morgen weer vroeg op,onze tocht start om 7 uur al!
Kortom: het bevalt goed, goede vluchten, we vermaken ons wel aardig, leuke indruken van de stad (de drukte valt me reuze mee trouwens) en genoeg plannen om ons mee te vermaken!!
Planning is nu om hoogstwaarschijnlijk vrijdag richting Saigon te vliegen, maar dat staat nog niet vast...

dikke kus vanuit een lekker warm Bangkok, inge

Hoe plaats je een reactie...?!

Op verzoek hierbij nog even een handleiding over het plaatsten van een reactie omdat het er een beetje lastig uitziet via deze Blog.

- klik *reacties* aan onderin het bericht
- tik je berichtje
- als je wilt kun je een "adres/inlog" aanmaken, of misschien heb je die al via bijv Google en kies je bij *reageer als* voor deze optie
- anders kies je bij *reageer als* voor "anoniem"
- vervolgens *reactie plaatsten*
- vaak komt er dan een soort wachtwoord dat je over tikt, net zoals bij bijv. marktplaats

én je bericht wordt geplaatst!!!
dus uiteindelijk valt het wel mee, je moet het alleen (weer) even weten...

nou, daar gaan we dan bijna...!!!

Nou, nog maar 1 nachtje slapen...en dan is het zover!

De zenuwen zijn natuurlijk alweer lekker toegeslagen, zoals altijd bij mij, ik kijk er tijden naar uit én dan ineens, is het allemaal heel dicht bij én toch wel eng spannend. Maar ik weet zeker: ook deze keer wordt het weer een onwijs leuke tijd, daar ligt het niet aan, we gaan gewoon weer heerlijke avonturen beleven!!!
Én deze blog is weer een leuk reisverslag voor mijzelf en alle liefhebbers...
Vandaag ben ik nog gezellig bij Marlies&Marcel+kids geweest en hebben we héél gezellig de 3-de verjaardag van Zoey gevierd. Dat kwam goed uit want nu heb ik fijn iedereen weer gezien voordat ik vertrek, toch een fijn gevoel altijd ;-) Daarna bij pap&mam lekker gekletst, laatste dingetjes doorgesproken, gegeten en weer naar huis.
Hier heb ik alles ook op orde. Janna&Ria zorgen voor Sammie&Dimpel, het huis is weer aardig op orde, de tas is al 2x "proef" gepakt én het past zowaar allemaal met gemak (?!) én hij weegt nu maar 15 kilo, ik ga bijna twijfelen of ik alles wel heb... Want wie wel eens met mij op pad gaat kan dit volgens mij bijna niet geloven...dat sleep ik volgens mij voor een weekendje al mee, hihi. Nou ik doe straks nog een controle en dan zal het allemaal wel goed zijn, en anders is daar ongetwijfeld genoeg te koop!!!
Donderdag is Ilona hier nog geweest en hebben we de laatste dingetjes doorgesproken. Alle tips die ik van Karin, Menno, Cindy, Walter en anderen heb gekregen wat betreft Bangkok doorgesproken... Het enige concrete tot nu toe is dat we (op aanraden van Walter) een leuk hostel/guest house hebben gereserveerd voor de eerste 2 dagen én op aanraden van oa Cindy&een blik op de website een fietstocht bij Co van Kessel hebben geboekt voor de "tweede" dag (woensdag). Hierbij fiets je kris-kras door Bangkok, komt in de leukste steegjes en delen van de stad, over marktjes enz. er zit nog een tochtje met de boot bij én een lunch. Volgens ons moet dit onwijs grappig zijn, en voor het speciale effect hebben we ook nog van die grappige fietsjes mét mandje voorop besteld!
Tijdens onze vlucht hebben we verder genoeg tijd om onze plannen te trekken... Het plan is om dan op het vliegveld in Bangkok vast een vlucht te boeken naar Ho Chi Minh City (Saigon) dus daar aangekomen zal het wel rond zijn. Cambodja slaan we alsnog (op mijn verzoek vanwege veiligheids overwegingen) over in de reis. Dus na Bangkok wordt het direct Vietnam in.

Hoe het precies gaat lopen (trein,bus,vliegen) is dus allemaal niet precies gepland, maar we willen graag naar:
- Bangkok-tempels en andere bijzonderheden bekijken...
- Ho Chi Minh City oa het loopgraaf tunnel stelsel bekijken, ChinaTown moet bijzonder zijn én er zijn vele musea, tempels en mooie coloniale gebouwen te zien
- (Nha Trang, misschien ook nog wel voor de beroemde witte stranden?)
- Hoi An, tempels&pagode's, stranden én kleding makerijen, fietsen
- Hué, de parfumrivier, de Verboden Purperen Stad, de Gele Citadel, bezienswaardigheden&oudheden van "oude" dynasty-en én ook weer strandjes én kleding
- Ha Long Bay, kalkzandsteen formaties in zee waar je oa met Jonken (typisch vietnamese zeilboten) door heen gaat
- Ha Noi, de hoofdstad van Vietnam en het eindpunt van onze reis... hier vertrekken we weer op 3 april

Dus hierover zijn de verhalen dan zo'n beetje te verwachten!
Ik heb geprobeerd kaartjes in te scannen voor een "topografische oriëntatie"...

Nou, mijn verhaaltje is geloof ik wel klaar: AAAAAAAH; het gaat nu écht gebeuren!
Tot over een week of 4 én hopelijk houden jullie mij ook een beetje op de hoogte van het reilen&zeilen in Nederland, altijd leuk om wat te lezen!!!

Mijn volgende verhalen komen dus vanuit Azië, veel leesplezier & WORDT VERVOLGD

liefs én een dikke kus, inge

nog even...

FOTO: Ilona&Inge - een gezellige avond tijdens onze reis door Mexico-Guatemala-Honduras-Belize in 2006

Bijna is het weer zover...
Samen met Ilona ben ik bezig om onze reisplannen te realiseren. Eigenlijk was het plan om afgelopen oktober door Indonesië te reizen nadat Ilona al een maand met haar vriendengroep door Australië was getrokken... Maar omdat ik vanaf september met mijn nieuwe baan in de VU was begonnen kwam dat qua inwerken ed niet zo goed uit. (Ondertussen is Ilona ook voor 50% met een nieuwe baan begonnen!)

Het plan is om in maart te vertrekken naar Bangkok, via daar door te reizen naar Siem Raep in Cambodja voor de tempel Ankor Wat, en vervolgens een mooie tocht door Vietnam (langs de kust) van HoChiMinh City naar Hanoi te gaan maken.
Het visum wordt op dit moment aangevraagd, de plannen krijgen steeds meer vorm, de LonelyPlanets, National Geographic en Inside Guides liggen lekker op tafel en zijn helemaal leuk om te lezen... de vlucht moet nog geboekt worden en dan is het helemaal "echt" ;-)

Wordt vervolgd... spannend-spannend-spannend!!!

foto's

Enkele indrukken van deze geweldige vakantie!!!












Annelies en Inge onderweg naar Cafayatte









Uitzicht op de Cordonnes cactussen









Mineraalhoudende bergen onderweg naar Cachi




















zondagse "markt" in Tupiza








Dé omgevallen bus, onderweg naar Uyuni













Geweldige plaatjes van de zoutvlaktes van Uyuni































Uitzichten van de woestijn op onze Uyuni tocht






























Eenzame flamingo


























Lama's








Eten in Salta









Zilvermijnen van Potosi aan de buitenkant









Annelies en Inge in de mijn









Cadeautjes voor de mijnwerkers









Markt in Terabuco









Op het vliegveld van Santa Cruz

Sucre. Santa Cruz en...weer thuis!

Hallo!

Nou het duurde even voordat ik dit laatste stukje geschreven heb, maar het voelde zo echt als een afsluiting, dus vandaar...


Eens even goed nadenken...

Zaterdag zijn we vanuit Potosi met de bus, (een goede, relaxte busreis) na 3 uurtjes in Sucre aangekomen. Sucre is echt een erg mooie en ook wel gezellige stad. De huizen en gebouwen zijn voornamenlijk spierwit (hoe houden ze dat zo?) met rood/oranje dakpannen. De straten zijn veel beter aangelegd. De mensen zien er ook alweer wat beter en netter gekleed uit. Je merkt dus aan veel dingen dat het hier een wat betere en luxere stad betreft!
Ook een leuk detail: Sucre is dé chocolade stad!!! Overal chocolaterieën...hmmmmm. We hebben meteen die middag maar wat uitgeprobeerd, dat hoort erbij: toch?! Dus alle2 een stuk of 8 bonbons uitgezocht: jummie!

Leuk om te weten ook, hier in (latijna amerika) vieren ze zo'n 3 weken carnaval... Dat betekende dus dat de pre-carnaval op onze aankomstzaterdag begon! Dat merkte wij doordat we met waterbalonnen werden bekogeld en door supersoakers belaagd wanneer we over straat liepen. Verder gaan de bandjes met grote trommels en trompetters door de straten met een dansende menigte ervoor: erg gezellig! En ach, het was gelukkig hier weer wat warmer, dus dat water droogd dan ook wel weer op!
Zaterdag hebben we een beetje door de stad geslenterd, maar helaas waren aardig wat dingen gesloten... 's Avonds zijn we gaan eten bij een Nederlands bar/restaurantje. Ik hou daar normaal gesproken helemaal niet van, in het buitenland Nederlands eten te eten, maar....tsjee wat was dat lekker na de Boliviaanse hap! Echte knapperig gebakken patatjes met mayonaise, ketshup én satésaus. Bitterballen plus mosterd én een supergroot bord heerlijke sallade met alles erop en eraan. Wat genieten!!! Lekkere capirinija (of hoe je het ook schrijft) erbij...
Zondag zijn we naar de grootste markt van Bolivia geweest: Tarabuco. We hadden er ons veel van vervacht, natuurlijk omdat we beide op onze vorige reis goede inkopen hebben gedaan op de locale markt van Chichicastenango in Guatemala. Maar dit bleek niet te evenaren te zijn. Het bleek echt een markt te zijn voor de locale bevolking. Kleden en door hen gedragen kleding, spijkers en andere klusbenodigdheden, allerhande drogisterijartikelen, wat levensmiddelen enz... Maar de leuke shawls, tasjes en andere kleurrijke frutselprutsels om mee te nemen naar huis waren er helaas niet... Omdat we na ons marktrondje nog zo'n 2 uur op de bus moesten wachten hebben we ons vermaakt door op het plein naar de mensen te kijken en toen het ging regenen zijn we een "restaurantje" binnengegaan om wat te eten. Keus uit: tagliatelle met aardappel en kip, schelpjesmacaroni met aardappel en kip óf iets soeppigs met aardappel en kip. Hmmmm....ik heb de schelpjes maar gekozen, de kip was goed gaar én moet toegeven, het was redelijk qua smaak. Die avond hebben we toch maar weer in ons Nederlandse cafétje gegeten. We waren daar 's middags gestrand om op te warmen (met coctails, champignonnensoep en annelies patat) na de regen, en een paar uur later vonden we het wel tijd voor een lekkere maaltijd. Die avond onze spullen weer gepakt.

Maandag met het vliegtuig van Sucre naar Santa Cruz gevlogen.
Onze vlucht stond op 11 uur, we moesten 2 uur van tevoren inchecken, dus netjes waren wij rond 9 uur aanwezig waar we te horen kregen wat onze vlucht vertraging (?!) had opgelopen en om 10 uur zou gaan?????! Raar! Nogmaals uitleg gevraagd, bleek dus dat ze niet wisten of ze het vliegtuig lieten opstijgen vandaag, en dat werd om 10 uur bekend gemaakt... Iets bewolkte lucht, droog weer, weinig wind: wat is hier het probleem?
Annelies rond 10-en weer naar de balie, nog geen info. Om half 11 was ineens duidelijk dat we toch gingen. Iedereen in de rij om in te checken. Waren we aan de beurt accepteerden ze onze e-ticket niet (aaaah). We moesten eerst naar de kassa, daar schreven ze een 6-voudig handgeschreven ticket voor ons uit, nu zouden we weer achteraan de rij moeten aansluiten, maar bij uitzondering mochten de 2 hollandse meisjes bij de buisiness class inchecken! Vervolgens bij het boarden weer een raar fenomeen: de tickets waren niet geldig?! Bleek dat we een sticker van 10 boliviano's moesten kopen voor de luchthavenbelasting. O, wat gaat het hier weer lekker makkelijk! Maar goed het was gelukt! Met tassen en chocolade voor thuis naar het vliegtuig gelopen, onderweg kregen we nog een zakje met lekkers voor deze 2 lange vluchten van 45 en 30 minuten.
Aangekomen in Santa Cruz weer een weersverandering! Het zag er al tropisch uit buiten, palmbomen en andere mooie grote groene planten. Maar het was ook weer tropich warm! Rond de 30 graden en de luchtvochtigheid was hoog! Vanaf de luchthaven een taxi genomen richting ons uitgezochte hostel. Nou dit is leuk om af te sluiten! Een mooi ingerichte tuin, leuke zitjes, hangmatten én voor het tropisch gevoel: 2 toekans!!!

Santa Cruz is echt een wereld van verschil! De mensen hier hebben het denk ik wel goed. Er rijden veel grote auto's, er zijn ook veel auto dealers, veel luxe winkels én alles is hier ineens geprijsd in $ USD...maar veel zaken zijn hier nog duurder dan thuis: gek! 's Middags alleen even winkels bekeken, wel een supergroot-mega-ijs gegeten. En toen was het ineens tijd voor het "laatste avondmaal" samen!!! Heel erg raar! Waar we van te voren dus ook niet zo bij stil hadden gestaan: het eten is hier dus ook duurder. Dus aan de hand van het laatste bedrag dat nog in de portemonee zat hebben we besteld ;-)
Daarna thuis voor de laatste keer mijn tas ingepakt. Zo handig mogelijk want ook alle, nu al gekochte souvenirs, van Annelies moesten natuurlijk mee.

Om 7.00 opgestaan, half 8 de taxi ingestapt en om 8 uur stonden we weer op het vliegveld... Ingechecked, wat ineens nogal lastig ging, ze moesten kopieën van mijn paspoort, migratiepieren en inentingenboekje (voor de gele koorts, waar nog nooit iemand naar heeft gevraagd) hebben. Maar gelukkig: ik mocht het land toch verlaten. Eerst nog de verplichtte luchthavenbelasting-sticker gekocht à $24. En daarna maar gewacht samen...wat gedronken...laatste foto in Bolivia gemaakt, en toen was het tijd om uit elkaar te gaan! Met een paar tranen ben ik de trap naar de douane opgelopen en Annelies naar de bushalte. Onze vakantie samen was nu echt voorbij.

Gek, raar, onwerkelijk. Wat is de tijd omgevlogen!!! Het was fantastich, ik heb weer ongelovelijk veel mooie dingen gezien, bijzondere dingen beleefd, gedaan en meegemaakt. Het is weer een vakantie geweest om nooit te vergeten. Een super belevenis. Ondanks af en toe wat tegenslag is het ons allemaal gelukt, het reizen, de slaapplaatsten, de trips enz enz enz... Ik vind het helemaal goed van ons!

Via Sao Paulo, Brazillië en Madrid, Spanje naar Amsterdam gevlogen waar ik rond 12.00 locale tijd aankwam. Pap én als verassing mam stonden mij met tulpen op te wachten!!! Helemaal leuk!
Een lekkere krentenbol voor onderweg tijdens het vertellen van al mijn belevenissen. Op de zandkamp aangekomen ook nog een kopje heerlijke groentesoep. Ondertussen nog steeds niet uitverteld...Kees kwam toevallig ook nog langs, dus dat was ook leuk. Voor mam&pap de souvenirs uit de tas gezocht. Met pap (alle!!!) foto's al bekeken. Lekker gedouched en schone kleding aan, had mam al thuis liggen, 's avonds hutspot gegeten op mijn verzoek. En naar mijn eigen huisje gegaan. Over enthousiaste Dimpel begroet, bijna over de slijmbal gestruikeld natuurlijk! Sammie moest even de spreekwoordelijke kat uit de boom kijken... Na een kopje koffie zijn mam&pap weer naar huis gegaan, en zat ik weer helemaal alleen met mijn 2 schattige poezemannen op de bank in mijn schandalig grote huis: heerlijk!!! Na lekker wat ontspannen te hebben nog naar de verjaardag van Renske geweest, supergezellig en alhoewel ik maar "even" wilde gaan, ben ik als laatste naar huis gegaan.
Ik heb al weer vele telefoontjes en bezoekjes gekregen en gemaakt, Marlies en alle kids gezien, weer heerlijk te veel boodschappen meegenomen uit de supermarkt, ik voel me weer helemaal thuis in mijn huis! Gek te bedenken dat ik 5 dagen geleden nog alles met Annelies samen deed... Alles begint alweer een beetje gewoon te raken hier... Vanavond zit ik alweer gezellig bij de videotheek en morgen begin ik weer op het lab...

De foto-cd is ondertussen klaar. Heidi had de primeur! Dus de komende tijd zal ik me laten vergezellen door dit schijfje én is iedereen natuurlijk van harte hier thuis welkom, dus...
Zal deze week een paar foto's ter impressie hier plaatsen.

Vanuit Amersfoort veel liefs, en leuk dat zovelen mijn verhalen hebben gelezen, écht leuk!

XX

foto´s (eindelijk) + bericht Potosi

Eerste foto´s, het is dan toch gelukt!










Annelies en Inge in het centrum van Buenos Aires









lekker eten!
hier hebben we zo onwijs lekker gegeten, glaasje champagne vooraf, goed glas wijn erbij, super vlees: heerlijk genieten!!!











gemeen gevaarlijk neusbeertje......














Iguazu Watervallen













Nou...na een zenuwslopende reis van 11 uur ipv 5 kwamen we donderdagavond om 9 uur aan in Potosi. De wegen waren zo onwijs slecht, we hebben zelfs stukken moeten lopen omdat de bus anders niet door de modder/zand kon rijden met alle 25`passagiers aan boord! We zaten tussen de locals, voorsçnamenlijk traditioneel geklede vrouwen, eerst dachten we nog: leuk! Maar de lol ging er snel af...helemaal niet gezellig, en de mensen hebben helaas een rare geur bij zich. Waarsch van het eten van alle zoetigheid en coca blaadjes en zo, maar met alle ramen dicht wordt je er gewoon akelig van ;-S Jek!
Maar goed, ik was nog nooit zo blij een eindbestemming gehaald te hebben, vooral omdat we een stuk door het donker moesten,en het natuurlijk gewoon lekker pittige,onverharde, modderige bergwegen zijn!


Aangekomen in Potosi onze tassen van het dak af gekregen,bleken kliedernat geregend te zijn, ondanks de regenhoes, die van Annelies was helemaal door-en-door...naar een hostel. Tsjee, wat een verademing! We kregen een supermooie kamer,grote bedden, eigen badkamertje, én een verwarming. Heerlijk! Want zo warm was het de laatste dagen al niet meer, we hebben al mutsen, extra shawls en handschoenen gekocht, ik zelfs nog lama-wollen beenwarmers ;-)


We zijn ondertussen wel weer lekker bijgekomen, maar we hadden het beiden even helemaal gehad met het reizen, het valt hier zo tegen...
Bolivia is een ontzettend mooi land quanatuur en landschappen, maar alles gaat hier zo moeizaam. De infrastructuur is waardeloos, bijna niet voor te stellen hoe slecht de wegen en zo zijn, ook in veel plaatsen zijn de wegen slecht aangelegd,rioleringen waardeloos en de hygienische omstandigheden minder goed. Ook kun je met de mensen minder goed afspraken maken,ik denk dat ze het niet slecht bedoelen, maar dat het gewoon zo gaat daar.Kost veel moeite en je raakt soms teleurgesteld omdat ze de gemaakte afspraken niet nakomen, ofdat nou van de wasserette, een geboekte tour of iets anders is... Echt een groot verschil met Argentinie waar ik me meteen wel thuis voelde. Desondanks heeft Bolivia zoveel moois om van te genieten... Misschien dat het wel beter wordt, we hebben ook wel een financieel heel slecht stuk gehad nu. Potosi was al een stuk beter, vanmiddag aangekomen in Sucre en hier is het alweer een heelstuk beter!

Gisteren zijn we in Potosi dus de zilvermijnen gaan!
Super!!!
Heel bijzonder om te zien en mee te maken!
Hele kleine gangetjes om door te kruipen en te lopen. Onvoorstelbaar om te denken dat de mensen hier dag in dag uit werken. Stukken steen wegbikken.Gaten boren om dinamiet in te stoppen en explosie´s te maken.Met zo´n 40 kilo stenen op hun rug rondlopen enz enz enz
Voordat we ernaartoe gingen eerst pakken aan gekregen, laarzen, mijnwerkershelm+licht. Daarna cadeau´s voor de werkers gekocht: coca blaadjes, een versterkend ¨steentje¨ waardoor de coca sneller verdovend werkt, alcohol 96% (die ze echt drinken!!!), sigaretten met coca blaadjes,kaneel en andere kruiden én dinamiet!!! Ze waren er erg blij mee!
Het bezoek was best indrukwekkend!
Zelf hebben we trouwens ook al vaker aan de coca blaadjes gezeten, dat helpt hier op deze grote hoogtes om je beter te voelen, minder last van de ijle lucht, zere oren en vermoeidheid. Het smaakt een beetje naar erg sterke groene thee vind ik, echt lekker is het niet, maar vies ook niet. Ook krijg je hier vaak thee waar coca blaadjes inzitten...

Nou zoalsnet gezegd zijn we vanmiddag na een fijne en goede busrit van 3 uur in Sucre aangkomen! Mooie stad! Weer wat wearmer, we kunnen de teenslippers en t-shirtjes weer aan.
Morgen gaan we naar de markt van Terrabucco, de grootste markt met locale spullen van heel Bolivia: leuk!!! Alleen op zondag, dus we hebben geluk. Lekker de boel afstuinen naar mooie dingen.

Wordt vervolgd dus, maar ik ga nu stoppen, de foto´s hebben zo veel tijd gekost...
denk dat ik volgende week als ik thuis ben wel weer wat nieuwe foto´s erop zet, maar vanaf hier is het bijna niet te doen.

We gaan gewoon weer even verder genieten...voor zolang het kan...
>Morgen naar de markt, maandag een vlucht geboekt naar Santa Cruz (ipv weer en veel te lange busrit en hebben gehoord dat waarsch een deel van de weg zelfs is weggeslagen door de regen!) en dinsdag moet ik heaas alweer terug, dus woensdag ben ik weer thuis.

Gek idee hoor!

Nou vanuit Sucre, Bolivia een dikke knuffel!

XX Inge

Bolivia - Tupiza - Uyuni (kort)

Hé, hé!

Eindelijk weer eeen berichtje vanuit Bolivia van mij!
Het internet is hier gewoon super langzaam...en de telefoon heeft ook bijna nooit connectie met de profider schiet niet op dus!

Donderdag zijn we aangekomen in Bolivia, we zijn letterlijk en figuurlijk de grens overgeregend!
Maar we hebben het gehaald en daar gaat het om! Helaas weer wat oponthoud onderweg, maar omdat Bolivia zowiezo al 1 uur tijdverschil heeft met Argeninië, én Bolivia gewoon niet aan zomertijd doet, hadden we 2 uur speling. Die hadden we ook zeker nodig om tickets voor de trein te bemachtigen. De trein gaat niet iedere dag...de wegen zijn zo slecht en helemaal met dit weer is het op sommige stukken bijna niet te doen, maar het was ons dus gelukt, ´s avonds aangekomen in Tupiza.

Het plan was een tour te boeken door de zout vlakte/woestijn, maar dat ging niet zo voorspoedig...de mensen hebben hier een andere mentaliteit waar we even mee om moesten leren gaan... als een tour verkoper ons gegarrandeerd een reis ¨verkoopt¨ gaan wij ervanuit dat we de volgende ochtend ook gewoon gaan, maar tot 2x toe is dat dus niet gelukt!
Uiteindelijk hebben we samen met een ander meisje (die ditzelfde meemaakte) besloten naar Uyuni te reizen en tataaaaaaaa..... we hadden meteen die avond een tour geboekt!!!
Wel superleuk in Tupiza, om lekker wat te doen hebben we één middag een geweldig mooie paardrijtocht gemaakt.

Om naar Uyuni te komen was ook wel weer een avontuur op zich...
We hadden om half 10 besloten weg te gaan, de ´bus´zou om 10 uur gaan: snel tas inpakken dus! Aangekomen bij het busstation bleek het geen bus te zijn naar Uyuni maar zouden we per jeep gaan. Wow dachten we, da´s beter!!! Waar wij geen rekening mee hadden gehouden was dat ze hier die auto´s natuurlijk helemaal volpakten... Voor een hier relatief groot bedrag (8 euro) werden we uiteindelijk met 12 personen in zo´n auto gepropt!!! Ergens onderweg wisselden er mensen, er kwamen nieuwe passagiers+2 katten bij!!! hahaha!
Wat een reis van 5 uur zou moeten worden, werd er een van bijna 8...
Onderweg bleek er toch meer regen te zijn gevallen dan verwacht, daardoor deden we er langer over, reden over enge glibberige weggetjes, wat bijna geen wegen meer waren, langs afgronden: AAAAH! Maar de chauffeur had alles onder controle! Totdat.........we bij een wel heel grote modderstroom kwamen... (we hebben hier kleinere ¨rivieren¨ gezien) Er lag al een gekantelde bus in, kolkend water eromheen, om even aan te geven hoe het er een beetje uitzag! We konden dus niet verder! Wachten, de rij wachtenden werd groter, veel mensen kwamen natuurlijk uit hun voertuigen kijken, maar het enige dat geopperd werd was om maar een uur of 2/3 te wachte tot het water was zou zakken, dan konden we verder... En daar ging de eerste grote vrachtwachten erdoorheen: dat ging!!! Nog een en nog een...en daar kwam een grote touringbus aan, die wilde het ook proberen. Dat was onze kans om naar de overkant te komen. Annelies en een Argentijns meisje uit onze auto gingen vragen of we mee mochten: ja! Snel de tassen en alles van het dak, overgestapt in de bus en...........we hebben het gehaal: pfffff!!! Nog wat boliviano´s betaald aan de chauffeur, maar wij waren in ieder geval voor het donker in Uyuni. Op tijd om dus een hostel te regelen én een tour!

Vandaag zijn we dus weer teruggekomen na 3 dagen zoutvlakte/woestijn/natuurpark hier in Bolivia, het was onwijs mooi en indrukwekkend. De foto´s volgen wel weer (ooit), maar weer hoop ik dat het beeld een beetje overkomt. Drie dagen onwijs genoten, veel in de auto gezeten, veel gezien, veel foto´s gemaakt, wederom onbeschrijvelijk! Ons vervoer was een jeep met chauffer (natuurlijk), kokkin en 6 personen, goed te doen dus. Onderweg in simpele hostels geslapen, vannacht zelfs in het natuurpark, al ons eten werd verzorgd, helemaal top dus!

De zoutvlakte is gigantisch, op de 8meter dikke zoutlaag lag nu een waterlaagje waardoor alles weerspiegeld werdt, je zag daardoor geen horizon meer, overal wolken, alles hemelsblauw, ongelovelijk!!! We hebben veel dieren gezien, natuurlijk ontzettend veel lama´s, ook een vos'soort, een kruising hert/lama of zo, flamingo´s, veel vogels enz enz enz.... Voor het eerst geisers gezien! De mooiste bergen en uitzichten, achter iedere berg weer een ander uitzicht en kleur, van terra en geel, tot grijs en zwart, besneeuwde bergtoppen... ongelovelijk allemaal. Ik had het niet zo erg bedacht van te voren, maar natuurlijk wel logisch, we hebben vooral in de bergen gezeten, dus bijna de hele tijd op hoogte´s tussen de 3000 en 5000 meter... Heel erg goed ter voorbereiding op Potosi dus waar we morgen naar toe vertrekken, want dan zijn we alvast geacclimatiseerd... Potosi is het hoogst gelegen bewoonde plaatsje ter wereld, we gaan hier de, nog steeds actieve, zilvermijnen bezoeken.


wordt vervolgd, dikke kus XX vanuit Uyuni