Hallo!
Nou het duurde even voordat ik dit laatste stukje geschreven heb, maar het voelde zo echt als een afsluiting, dus vandaar...
Eens even goed nadenken...
Zaterdag zijn we vanuit Potosi met de bus, (een goede, relaxte busreis) na 3 uurtjes in Sucre aangekomen. Sucre is echt een erg mooie en ook wel gezellige stad. De huizen en gebouwen zijn voornamenlijk spierwit (hoe houden ze dat zo?) met rood/oranje dakpannen. De straten zijn veel beter aangelegd. De mensen zien er ook alweer wat beter en netter gekleed uit. Je merkt dus aan veel dingen dat het hier een wat betere en luxere stad betreft!
Ook een leuk detail: Sucre is dé chocolade stad!!! Overal chocolaterieën...hmmmmm. We hebben meteen die middag maar wat uitgeprobeerd, dat hoort erbij: toch?! Dus alle2 een stuk of 8 bonbons uitgezocht: jummie!
Leuk om te weten ook, hier in (latijna amerika) vieren ze zo'n 3 weken carnaval... Dat betekende dus dat de pre-carnaval op onze aankomstzaterdag begon! Dat merkte wij doordat we met waterbalonnen werden bekogeld en door supersoakers belaagd wanneer we over straat liepen. Verder gaan de bandjes met grote trommels en trompetters door de straten met een dansende menigte ervoor: erg gezellig! En ach, het was gelukkig hier weer wat warmer, dus dat water droogd dan ook wel weer op!
Zaterdag hebben we een beetje door de stad geslenterd, maar helaas waren aardig wat dingen gesloten... 's Avonds zijn we gaan eten bij een Nederlands bar/restaurantje. Ik hou daar normaal gesproken helemaal niet van, in het buitenland Nederlands eten te eten, maar....tsjee wat was dat lekker na de Boliviaanse hap! Echte knapperig gebakken patatjes met mayonaise, ketshup én satésaus. Bitterballen plus mosterd én een supergroot bord heerlijke sallade met alles erop en eraan. Wat genieten!!! Lekkere capirinija (of hoe je het ook schrijft) erbij...
Zondag zijn we naar de grootste markt van Bolivia geweest: Tarabuco. We hadden er ons veel van vervacht, natuurlijk omdat we beide op onze vorige reis goede inkopen hebben gedaan op de locale markt van Chichicastenango in Guatemala. Maar dit bleek niet te evenaren te zijn. Het bleek echt een markt te zijn voor de locale bevolking. Kleden en door hen gedragen kleding, spijkers en andere klusbenodigdheden, allerhande drogisterijartikelen, wat levensmiddelen enz... Maar de leuke shawls, tasjes en andere kleurrijke frutselprutsels om mee te nemen naar huis waren er helaas niet... Omdat we na ons marktrondje nog zo'n 2 uur op de bus moesten wachten hebben we ons vermaakt door op het plein naar de mensen te kijken en toen het ging regenen zijn we een "restaurantje" binnengegaan om wat te eten. Keus uit: tagliatelle met aardappel en kip, schelpjesmacaroni met aardappel en kip óf iets soeppigs met aardappel en kip. Hmmmm....ik heb de schelpjes maar gekozen, de kip was goed gaar én moet toegeven, het was redelijk qua smaak. Die avond hebben we toch maar weer in ons Nederlandse cafétje gegeten. We waren daar 's middags gestrand om op te warmen (met coctails, champignonnensoep en annelies patat) na de regen, en een paar uur later vonden we het wel tijd voor een lekkere maaltijd. Die avond onze spullen weer gepakt.
Maandag met het vliegtuig van Sucre naar Santa Cruz gevlogen.
Onze vlucht stond op 11 uur, we moesten 2 uur van tevoren inchecken, dus netjes waren wij rond 9 uur aanwezig waar we te horen kregen wat onze vlucht vertraging (?!) had opgelopen en om 10 uur zou gaan?????! Raar! Nogmaals uitleg gevraagd, bleek dus dat ze niet wisten of ze het vliegtuig lieten opstijgen vandaag, en dat werd om 10 uur bekend gemaakt... Iets bewolkte lucht, droog weer, weinig wind: wat is hier het probleem?
Annelies rond 10-en weer naar de balie, nog geen info. Om half 11 was ineens duidelijk dat we toch gingen. Iedereen in de rij om in te checken. Waren we aan de beurt accepteerden ze onze e-ticket niet (aaaah). We moesten eerst naar de kassa, daar schreven ze een 6-voudig handgeschreven ticket voor ons uit, nu zouden we weer achteraan de rij moeten aansluiten, maar bij uitzondering mochten de 2 hollandse meisjes bij de buisiness class inchecken! Vervolgens bij het boarden weer een raar fenomeen: de tickets waren niet geldig?! Bleek dat we een sticker van 10 boliviano's moesten kopen voor de luchthavenbelasting. O, wat gaat het hier weer lekker makkelijk! Maar goed het was gelukt! Met tassen en chocolade voor thuis naar het vliegtuig gelopen, onderweg kregen we nog een zakje met lekkers voor deze 2 lange vluchten van 45 en 30 minuten.
Aangekomen in Santa Cruz weer een weersverandering! Het zag er al tropisch uit buiten, palmbomen en andere mooie grote groene planten. Maar het was ook weer tropich warm! Rond de 30 graden en de luchtvochtigheid was hoog! Vanaf de luchthaven een taxi genomen richting ons uitgezochte hostel. Nou dit is leuk om af te sluiten! Een mooi ingerichte tuin, leuke zitjes, hangmatten én voor het tropisch gevoel: 2 toekans!!!
Santa Cruz is echt een wereld van verschil! De mensen hier hebben het denk ik wel goed. Er rijden veel grote auto's, er zijn ook veel auto dealers, veel luxe winkels én alles is hier ineens geprijsd in $ USD...maar veel zaken zijn hier nog duurder dan thuis: gek! 's Middags alleen even winkels bekeken, wel een supergroot-mega-ijs gegeten. En toen was het ineens tijd voor het "laatste avondmaal" samen!!! Heel erg raar! Waar we van te voren dus ook niet zo bij stil hadden gestaan: het eten is hier dus ook duurder. Dus aan de hand van het laatste bedrag dat nog in de portemonee zat hebben we besteld ;-)
Daarna thuis voor de laatste keer mijn tas ingepakt. Zo handig mogelijk want ook alle, nu al gekochte souvenirs, van Annelies moesten natuurlijk mee.
Om 7.00 opgestaan, half 8 de taxi ingestapt en om 8 uur stonden we weer op het vliegveld... Ingechecked, wat ineens nogal lastig ging, ze moesten kopieën van mijn paspoort, migratiepieren en inentingenboekje (voor de gele koorts, waar nog nooit iemand naar heeft gevraagd) hebben. Maar gelukkig: ik mocht het land toch verlaten. Eerst nog de verplichtte luchthavenbelasting-sticker gekocht à $24. En daarna maar gewacht samen...wat gedronken...laatste foto in Bolivia gemaakt, en toen was het tijd om uit elkaar te gaan! Met een paar tranen ben ik de trap naar de douane opgelopen en Annelies naar de bushalte. Onze vakantie samen was nu echt voorbij.
Gek, raar, onwerkelijk. Wat is de tijd omgevlogen!!! Het was fantastich, ik heb weer ongelovelijk veel mooie dingen gezien, bijzondere dingen beleefd, gedaan en meegemaakt. Het is weer een vakantie geweest om nooit te vergeten. Een super belevenis. Ondanks af en toe wat tegenslag is het ons allemaal gelukt, het reizen, de slaapplaatsten, de trips enz enz enz... Ik vind het helemaal goed van ons!
Via Sao Paulo, Brazillië en Madrid, Spanje naar Amsterdam gevlogen waar ik rond 12.00 locale tijd aankwam. Pap én als verassing mam stonden mij met tulpen op te wachten!!! Helemaal leuk!
Een lekkere krentenbol voor onderweg tijdens het vertellen van al mijn belevenissen. Op de zandkamp aangekomen ook nog een kopje heerlijke groentesoep. Ondertussen nog steeds niet uitverteld...Kees kwam toevallig ook nog langs, dus dat was ook leuk. Voor mam&pap de souvenirs uit de tas gezocht. Met pap (alle!!!) foto's al bekeken. Lekker gedouched en schone kleding aan, had mam al thuis liggen, 's avonds hutspot gegeten op mijn verzoek. En naar mijn eigen huisje gegaan. Over enthousiaste Dimpel begroet, bijna over de slijmbal gestruikeld natuurlijk! Sammie moest even de spreekwoordelijke kat uit de boom kijken... Na een kopje koffie zijn mam&pap weer naar huis gegaan, en zat ik weer helemaal alleen met mijn 2 schattige poezemannen op de bank in mijn schandalig grote huis: heerlijk!!! Na lekker wat ontspannen te hebben nog naar de verjaardag van Renske geweest, supergezellig en alhoewel ik maar "even" wilde gaan, ben ik als laatste naar huis gegaan.
Ik heb al weer vele telefoontjes en bezoekjes gekregen en gemaakt, Marlies en alle kids gezien, weer heerlijk te veel boodschappen meegenomen uit de supermarkt, ik voel me weer helemaal thuis in mijn huis! Gek te bedenken dat ik 5 dagen geleden nog alles met Annelies samen deed... Alles begint alweer een beetje gewoon te raken hier... Vanavond zit ik alweer gezellig bij de videotheek en morgen begin ik weer op het lab...
De foto-cd is ondertussen klaar. Heidi had de primeur! Dus de komende tijd zal ik me laten vergezellen door dit schijfje én is iedereen natuurlijk van harte hier thuis welkom, dus...
Zal deze week een paar foto's ter impressie hier plaatsen.
Vanuit Amersfoort veel liefs, en leuk dat zovelen mijn verhalen hebben gelezen, écht leuk!
XX
